Zit uw kind op z'n plek in het onderwijs?

Zit uw kind op z’n plek in het onderwijs?

UITNODIGING
themabijeenkomst Passend onderwijs op donderdag 10 november
bij Logeerhuis Krollefier, Slikweg 2, 9293MJ Kollumerpomp.

Als uw kind moeite heeft ‘gewoon’ mee te doen, is de school verplicht een oplossing te bieden. Het doel is   dat alle kinderen gelijkwaardig naar eigen kracht kunnen meedoen op school en dat het geboden onderwijs ‘als een jas’ past. Maar hoe zit het met uw kind?

Programma: 
19.30 uur: Zaal open.
19.40 uur: Welkom door Astrid Nicolai, mede eigenaar Krollefier
19.50 uur: Wat wilt u voor uw kind op het gebied van onderwijs? Hoe wordt het tot nu toe geregeld? Waar  zit u mee als ouder? Inleiding door Yvonne Zondervan, bestuurslid NVA 20.30 uur: Gelegenheid tot het stellen van vragen.
20.45 uur: Koffie/Theepauze
21.00 uur: Het beeld van passend onderwijs door Christy Tenback vanuit RENN4
21.30uur: Afsluiting door Lisette Sloot van Studenten voor PGB Gelegenheid tot het stellen van vragen en discussie. Informeel samenzijn onder het genot van een hapje en een drankje.
22.00 uur: Einde bijeenkomst.

Wanneer U deze bijeenkomst wilt bijwonen, vragen wij u zo spoedig mogelijk, doch in ieder geval voor 1 november 2011, bijgaand opgaveformulier te sturen naar: ABA Expertise Centrum, Postbus 7004 JA Leeuwarden.
Mailen kan ook via info@abaexpertisecentrum.nl met overname van de gegevens van het opgaveformulier.

OPGAVEFORMULIER:
Ik geef mij op voor het bijwonen van de informatieavond passend onderwijs op donderdag 10 november bij Logeerhuis Krollefier, Slikweg 2 te Kollumerpomp om 19.30 uur.

Naam:………………………………………………………………………………………………………………..
Adres:………………………………………………………………………………………………………………..
Postcode en woonplaats:…………………………………………………………………………………..
Telefoon:……………………………………………………………………………………………………………
E-mailadres:………………………………………………………………………………………………………. 
Specifieke vragen/zorgen: …………………………………………………………………………………………………………………………. ………………………………………………………………………………………………………………………….

 Dit formulier voor 1 november opsturen naar:
 ABA Expertise Centrum Postbus 7004 8903 JA LEEUWARDEN
 of mailen naar: info@abaexpertisecentrum.nl

De Kinderombudsman

Sinds 1 april 2011 heeft Nederland een Kinderombudsman, die de rechten van kinderen en jongeren beschermt. De Kinderombudsman is onafhankelijk. Hij kijkt of de overheid (dus ministeries, gemeentes en provincies) respect heeft voor de kinderrechten. Hij let ook op scholen, kinderopvang, jeugdzorginstanties en de gezondheidszorg. De Kinderombudsman en de NVA vragen onze medewerking aan de campagne Kinderombudsman thuiszitters die in oktober start. Voor de campagne zijn zij op zoek naar jongeren die thuiszitten en op geen enkele school worden toegelaten. De jongeren worden geïnterviewd, hun verhaal wordt anoniem gepubliceerd op de website van de Kinderombudsman en er worden anonieme foto’s met uitspraken van de jongeren in bushokjes in heel Nederland geplaatst. Meer informatie over de campagne onder dit bericht. Reacties graag rechtstreeks naar: Marian Kok de Kinderombudsman Telefoon +31 70 850 69 53 Fax +31 70 361 50 72 Marian.Kok@dekinderombudsman.nl -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Gezocht: jongeren voor campagne van de Kinderombudsman De Kinderombudsman gaat in oktober een campagne starten om jongeren bewust te maken van het feit dat ze bepaalde rechten hebben, maar dat die rechten soms worden geschonden in Nederland. Het doel is om jongeren de weg te laten vinden naar de Kinderombudsman, zodat de Kinderombudsman voor hun rechten op kan komen. De Kinderombudsman is voor deze campagne op zoek naar jongeren die thuiszitten en op geen enkele school worden toegelaten. De jongeren moeten (anoniem) hun verhaal willen vertellen en in staat zijn zich goed te verwoorden. Om jongeren duidelijk te maken welke rechten worden geschonden en ook wat aan die schendingen te kunnen doen start de Kinderombudsman een campagne waarin een aantal schendingen aan de orde komen. Een van de kinderrechten is het recht op onderwijs. Kinderen en jongeren hebben niet alleen leerplicht, maar ook leerrecht. Ze moeten dus naar school kunnen. In sommige gevallen gaat dat mis en kunnen kinderen of jongeren niet naar school omdat geen school ze toelaat. Hun rechten worden dan dus geschonden. Hoe ziet de campagne eruit? Jongeren waarvan hun rechten worden geschonden worden, eventueel anoniem, geïnterviewd door een andere jongere, hun verhaal komt op de website van de Kinderombudsman en een aantal andere jongerenblogsites en zal zich verspreiden via social media. Andere jongeren zullen de jongeren willen steunen en kunnen vrienden worden via Hyves en Facebook. Om de campagne meer aandacht te geven worden er filmpjes gemaakt van de jongeren die hun verhaal vertellen en anonieme foto's met een quote in de bushokjes komen te hangen in heel Nederland. De jongeren moeten dus bereid zijn anoniem op de foto te gaan en (anoniem) gefilmd te worden. De campagne start eind oktober, de interviews en foto's zullen in september worden gemaakt. Interesse? Reageer dan naar: Marian Kok de Kinderombudsman Postbus 93122 2509 AC Den Haag Telefoon +31 70 850 69 53 Fax +31 70 361 50 72 Marian.Kok@dekinderombudsman.nl

Gewoon

Een beetje nerveus wachtend is het op een zonnige middag in april zover. De wagen van de journaliste stopt bij ons voor het huis om Daan te interviewen over onderwijs en autisme. Daan zou zo graag naar het gewone onderwijs willen en wil graag normaal behandeld worden. Hij vindt zichzelf normaal en met een paar aanpassingen hier en daar zou het volgens ons als ouders ook kunnen lukken. Het speciaal onderwijs denkt hier anders over met als gevolg een ‘advies’ voor het voortgezet speciaal onderwijs (VSO). Dit ‘advies’ blijkt bindend te zijn, wat betekent dat je verplicht bent dit zogenaamde advies op te volgen.
Toen er een mogelijkheid was om ons verhaal op tv te vertellen, hebben wij dit dan ook van harte aangenomen.

Van tevoren had Daan de vragen op papier gekregen, zodat hij zich goed kon concentreren op zijn antwoorden. Toen de journaliste vroeg waar Daan geïnterviewd wilde worden, was hij heel resoluut: lekker op de bank want dan kon hij stiekem zijn papieren op de tafel voor hem uitspreiden en dan wist hij zeker dat hij het interview goed kon doen.

Het gesprek met de journaliste liep gesmeerd, het was alsof Daan al veel vaker een interview had gegeven. Heel stiekem keek hij af en toe naar zijn papieren zonder deze echt te lezen
De journaliste stelde de vraag wat Daan er van vond dat hij niet naar een gewone school kon. [i]“Stom”[/i], was zijn antwoord. [i]“Ze denken zeker dat ik problemen geef omdat ik van het speciaal onderwijs kom. Maar ik ben niet gek hoor. Ik ben intelligent!”[/i]
“En wat voel je dan als zij dat denken?”, vraagt de journaliste door.
Hier kneep ik hem een beetje, want die vraag had zij niet op papier gezet, maar ook deze vraag kon Daan goed beantwoorden: [i]“Dan voel ik mij alleen. Ik voel mij buitengesloten.”[/i]

Het is het antwoord van Daan dat ik zo goed ken en het antwoord steekt in mijn hart. Hij wil zo graag ergens bij horen.
Hij durft geen antwoord te geven wanneer zijn vroegere klasgenoten van de gewone basisschool vragen waar hij naartoe gaat na de zomer. Daan schaamt zich vaak voor zijn school en speciaal zijn vindt hij alleen maar leuk wanneer hij iets toont waar hij heel goed in is. Maar speciaal zijn is niet leuk wanneer je buitengesloten wordt.
Een ‘gevangen’ leven omdat de maatschappij dat zo bepaalt.

Ik vond het als moeder zo pijnlijk toen Daan graag naar de open dagen wilde van de V.O. scholen om te kijken hoe het daar was en zijn keuze te mogen maken. Andere kinderen spraken enthousiast over hun eventuele toekomstige school. Daan staarde dan voor zich uit en zei niets. Hij heeft niet de vrijheid van keuze, zeker niet als het om speciaal onderwijs gaat.

En daarom deze tv. opname voor beter onderwijs voor kinderen met autisme.
Na drie keer uitstel van de uitzending was het eindelijk zover, de uitzending was op donderdag 16 juni jl.

Glunderend kijkt Daan naar zichzelf op de televisie. “Nou word ik beroemd”, roept hij.
En ik? Veel gaat er door mij heen terwijl ik kijk naar het programma. Hoe vaak hebben wij al het lid op onze neus gehad de afgelopen jaren? Maar een ander gevoel overheerst tijdens het kijken. Ik voel mij trots op mijn groter wordende puberende schat, die voor mij zo bijzonder is en een wonder. Gewoon bijzonder!

Verrassing

Er gaat geen dag voorbij of wij hebben thuis wel een spraakverwarring. Zo kwam Daan uit school met een brief waarin stond dat de kinderen dit jaar met Sinterklaas een ‘lotje’ moesten trekken, dan zou er een cadeautje gekocht moeten worden en vervolgens leek het een leuk idee om een ‘surprise’ te maken met een gedicht.
Daan kwam niet zo enthousiast over en ik vroeg hem of hij wist wat er in de brief stond.
“Ja hoor en juf heeft ook verteld wat de bedoeling was,” zei hij. “Maar die ‘surprise’ (hij sprak het Engelse woord ‘surprise’ uit) hoeven wij niet te maken, zei juf.”
Ik keek hem verwonderd aan, las de brief nogmaals waarin toch duidelijk vermeld stond dat het de juffen van zijn afdeling leuk leek om ‘surprises’ te maken. Ik had de brief nog niet uitgelezen of Daan riep verbaasd uit: “Ik snap er eigenlijk niets van. Wat bedoelen ze nu eigenlijk? Wat is eigenlijk een ‘lotje’ mama? En waarom ‘trek je een lotje’? Ik snap het echt niet en juf wil mij weer eens niet geloven!”
Hij had de opdrachten dus niet helemaal begrepen en daarom was hij niet enthousiast.
“En die surprise hoeft niet, ik maak wel een gedicht en dat is ook goed hoor.”
“Maar een surprise maken kan ook heel leuk zijn,” zei ik vrolijk.
Daan bleef bedenkelijk kijken, de grond was inmiddels interessanter dan ik.
“Ohhhh, ik denk dat ik jou begin te snappen Daan, want volgens mij zal ik jou maar eens uitleggen wat de woorden ‘lotje’ en ‘surprise’ betekenen.”
Daan pakte een verfrommeld papiertje uit zijn schooltas waar een naam van een klasgenoot op stond en wat het kind wilde hebben: Chocolade voor vier Euro!
“Dit is nou het ‘lotje’,” probeerde ik uit te leggen. “En als je een surprise maakt, dan maak je er iets moois, leuks of iets geks van, door er een verpakking omheen te maken wat iets anders is dan de inhoud.”
“Jaaah, dat snap ik, dus koop ik een paar lekkere dingen van chocola en dan laat ik dat inpakken met een mooi papiertje en dan kies ik geen Sinterklaaspapier maar een glimmend papiertje of zo,” zei Daan al iets vrolijker.
Nou ja, dat was natuurlijk niet helemaal de bedoeling, alhoewel ik een lach niet kon onderdrukken. Gelukkig ging Daan die middag naar het Atelier om kunst te maken en ik zou met de begeleiding bespreken wat zij voor ons zouden kunnen betekenen en of zij samen met Daan een surprise wilden maken.
“Toch vreemd hoor, chocolade kopen voor vier Euro, dat is toch helemaal geen verrassing?” ging Daan door.
“Ja maar die persoon die jij op dat papiertje hebt staan weet toch niet van wie hij of zij iets krijgt?” vroeg ik.
“Oeps, nou ik snapte niet dat toen ik dat papiertje in mijn handen kreeg, dat dát nou het ‘lotje’ was, en toen sprak ik hardop uit wat er op dat papiertje stond. Ik vond het ook al zo raar en juf keek mij wat boos aan en zei dat ik dat niet had moeten doen. Ik begreep het echt niet. En er staat ook maar één ding op wat ik moet kopen, dat is dan toch geen verrassing? Die jongen weet toch al wat hij krijgt, dat heeft hij namelijk zelf opgeschreven.”
Tegen zo’n statement kon ik niet op. Intussen vroeg ik mij af wat zoonlief zelf had opgeschreven als cadeau en ook vroeg ik mij af of hij meer dan één cadeau had kunnen bedenken. Zijn antwoord hierop was: “Ik heb vier Euro gevraagd! En toen zei juf dat ik nog iets anders moest bedenken wat ik zou willen hebben en opnieuw zei ik dat ik vier Euro wilde hebben. Ik kán niets anders bedenken!”
“Nou, dat is toch ook geen verrassing, jij weet toch ook wat je zult gaan krijgen?”
Daan: “Dat bedoel ik nou, er is toch helemaal niets aan? Bovendien, iedereen weet dat hij of zij iets krijgt voor vier Euro. Dan kun je dat net zo goed zelf even gaan kopen?”
’s Middags kwam Daan met een enorme grijns op zijn gezicht thuis uit het Atelier. In zijn armen had hij een enorme doos die aan de ene zijde heel mooi ingepakt was en aan de andere kant verdacht veel op een doos chips leek. “Zo, ik zal de klas eens laten zien dat ik weet wat een ‘surprise’ is en ik denk dat ik zeker ook de grootste surprise heb gemaakt.”
Heel vrolijk vertelde hij er nog bij dat er een dubbele bodem in de doos zat waarin de chocolade verstopt was, dat de doos verder volgepropt zat met kranten en ingepakte stenen, dat zijn klasgenoot waarschijnlijk zou geloven dat hij chips kreeg omdat dat op de doos stond en dat hij de chocola nooooit zou vinden. Ook het gedicht ontbrak niet.
Nu ik er aan terug denk moet ik nog steeds lachen want in de eerste zin van het gedicht stond vermeld dat er chocolade te vinden was in de doos en dat het nog wel eens wat zoektijd zou kosten om die chocolade te vinden.
Hoezo verrassing?