Website

De projectgroep GelukTalent is bezig met het maken van een website.
Binnenkort valt daarop te lezen wat wij doen, informatie over passend onderwijs, een enquête, een agenda voor activiteiten in de regio rondom onderwijs etc.
Later meer...

Geluk-T-alent

Over ons

Geluk-T-alent Fryslân is een initiatief van ouders van kinderen met aan autisme verwante stoornissen, ADHD, PDD-NOS en wat dies meer zij. De stoornis of beperking is echter niet van belang, het feit dat ook deze 'zorgleerlingen' goed onderwijs moeten kunnen krijgen wel.

Wij zien echter dat het onderwijs aan zorgleerlingen in Fryslân niet optimaal. Met de ontwikkelingen rondom Passend Onderwijs en de bezuinigingen die daarboven op komen, wordt het alleen nog maar slechter.

Gelukkig zijn er ook voorbeelden van scholen die keihard hun best doen om het beste uit alle leerlingen te halen. Ook zij die door hun beperking gehinderd worden in het leren. Dat is waar het om gaat: heeft de leerkracht het talent om het talent van de leerling tot bloei te brengen. Vandaar de naam Geluk-T-alent Fryslân.

Geluk-T-alent  Fryslan wil met het onderwijsveld en de overheid in gesprek komen om in deze moeilijke tijden het onderwijs aan zorgleerlingen niet alleen overeind te houden, maar kwalitatief vooruit te brengen.

Ontwikkelingsperspectief

Scholen moeten een onderwijszorgprofiel maken, waarin komt te staan welke zorg en ondersteuning een school kan bieden, eventueel met hulp van derden. Binnen elk samenwerkingsverband moet worden gezorgd voor een dekkend aanbod van onderwijszorg. Het samenwerkingsverband legt dit alles vast in een zorgplan. 

Scholen kunnen een leerling dus verwijzen naar een andere school als zij de extra ondersteuning die de leerling nodig heeft niet kunnen bieden. Over de verwijzing wordt door de scholen overleg gepleegd met de ouders, maar de keuze van de school waar de leerling kan worden geplaatst wordt vooral bepaald door de taakverdeling die de scholen onderling hebben afgesproken.

De scholen bepalen in overleg met de ouders een ontwikkelingsperspectief. Daarin staat wat de school met de ontwikkeling van een leerling wil bereiken. Wat zijn op termijn de voor de leerling haalbare mogelijkheden? Aan de hand van dit ontwikkelingsperspectief kan een handelingsplan worden opgesteld. Dit handelingsplan is een plan van aanpak voor de inzet van de extra ondersteuning en begeleiding. Het uitvoeren van het handelingsplan zorgt ervoor dat de doelstelling in het ontwikkelingsperspectief kan worden behaald. Ouders hebben bij de totstandkoming van het ontwikkelingsperspectief geen bijzondere rechten, behalve het recht op overleg. 

Medezeggenschap

De medezeggenschapsraad van de school heeft een adviesrecht bij de vaststelling van het zorgprofiel van de school.  Dit lijkt vrijwel de enige manier om invloed uit te oefenen als ouders!

Het wetsvoorstel (zie kader hiernaast) voorziet niet in een laagdrempelige geschillenregeling bij een landelijke, onafhankelijke geschillencommissie die geschillen, zowel inhoudelijk als procedureel beoordeelt en een professioneel, dus zwaarwegend advies aan de school of het samenwerkingsverband kan geven. 

Ouders zijn primair verantwoordelijk voor de opvoeding van hun kind. Scholen zijn primair verantwoordelijk voor het onderwijs. In de communicatie tussen ouders en scholen betekent dit onderscheid dat ouders voor de school de rol van pedagogische partner vervullen en dat de school voor de ouders de onderwijskundige partner is. Daarbij zijn zij beiden gericht op hetzelfde doel: kinderen maximale kansen bieden. Onderwijs en opvoeding zijn zo nauw met elkaar verbonden dat scholen en ouders als partners moeten optrekken om deze gezamenlijke doelstelling te bereiken.
De vraag is of het wetsvoorstel ‘passend onderwijs’ aan dit partnerschap zal bijdragen. De groei van de beleidsruimte van schoolbesturen maakt de positie van ouders kwetsbaar. De rechtspositie van ouders is al lange tijd een punt van zorg.

Welkom op de blogspot van Yvonne: Lot of Passend...

Welkom op de blogspot van Yvonne: Lot of Passend...: Omdat ik voor de NVA de portefeuille onderwijs heb, zet ik mij al zo’n twee jaar in voor kinderen/jongeren met ASS in het onderwijs. Een v...

Lot of Passend...

Omdat ik voor de NVA de portefeuille onderwijs heb, zet ik mij al zo’n twee jaar in voor kinderen/jongeren met ASS in het onderwijs. Een van mijn doelen is het creëren  van een klas in het VO voor kinderen met ASS. Natuurlijk had ik dat idee ook omdat zoiets goed zou zijn voor mijn zoon en omdat er een goed voorbeeld was vanuit Groningen (de Harm Jan Zondagschool). Twee jaar lang heb ik gepraat met zorgcoördinatoren, leraren, mentoren en andere mensen die zich belangrijk vinden in het onderwijs. Vorig jaar leek het er nog op dat een soort auti-klas te realiseren was en toen kwam het bericht van de € 300.000.000,- bezuinigingen en de stemming tijdens de gesprekken daalde. De besprekingen werden een half jaar uitgesteld naar afgelopen november. Ik zette mij nog steeds ten volle in door nog meer mensen met verstand van onderwijs en hopelijk ook autisme te vragen bij deze bespreking aanwezig te zijn. Tijdens het gesprek kreeg ik het eigenaardige gevoel, zoals wel vaker de laatste tijd, dat het onderwijs helemaal niet over de kinderen gaat in het onderwijs. Want tijdens het gesprek hebben wij - al die mensen die denken dat ze ergens verstand van hebben – vooral gesproken over het tekort aan geld, de bezuinigingen, de mogelijke aantallen leraren die ontslagen gaan worden in de toekomst. Natuurlijk ben ik niet een ongevoelig mens en vind ik dit ook een naar vooruitzicht. Maar als een bespreking over passend onderwijs voor leerlingen met ASS alleen maar over leraren en over bezuinigingen gaat, word ik link. Zeker als er nog een opmerking aan toegevoegd wordt: ‘Om zoveel kinderen gaat het uiteindelijk niet.’ 

Is het aantal kinderen belangrijker dan de juiste onderwijszorg voor deze leerlingen? Is dat niet juist waar het bij ‘passend onderwijs’ over zou moeten gaan? Kwamen wij dan niet bijeen om te praten over zorgprofielen en de inhoud van een zorgprofiel voor leerlingen met ASS?  En nog veel meer vragen kwamen er in mij op, deze blijven voorlopig onbeantwoord. Het onderwijs heeft domweg de antwoorden niet, denk ik, en ik vraag mij af wat de antwoorden in de toekomst zullen zijn.

Thuis nabij onderwijs, elke kind een individueel leerling-profiel, de extra zorg voor de leerling die dat op bijzondere momenten nodig heeft, geen kinderen meer die buiten de boot vallen, samen met de miljoenen bezuinigingen, geen stem meer in te brengen als ouder dan alleen via de m.r. van de school, grotere klassen, minder leraren en veel minder plaatsen in het speciaal onderwijs?  Ziet u het al gebeuren dat deze plannen ervoor gaan zorgen dat er werkelijk ‘passend onderwijs’ gaat komen? 

In ieder geval blijf ik aan de bel trekken bij het onderwijs en blijf ik mij onverminderd inzetten voor onze kinderen met de vele talenten die ze hebben. En dat is waar het volgens mij over zou moeten gaan binnen het onderwijs: het talent van ieder kind ontdekken en versterken.
Wanneer je een staatslot koopt, heb je meer kans om te winnen, dan dat met deze plannen het onderwijs ooit ‘passend’ zal zijn. 

Wordt vervolgd…