Lot of Passend...

Omdat ik voor de NVA de portefeuille onderwijs heb, zet ik mij al zo’n twee jaar in voor kinderen/jongeren met ASS in het onderwijs. Een van mijn doelen is het creëren  van een klas in het VO voor kinderen met ASS. Natuurlijk had ik dat idee ook omdat zoiets goed zou zijn voor mijn zoon en omdat er een goed voorbeeld was vanuit Groningen (de Harm Jan Zondagschool). Twee jaar lang heb ik gepraat met zorgcoördinatoren, leraren, mentoren en andere mensen die zich belangrijk vinden in het onderwijs. Vorig jaar leek het er nog op dat een soort auti-klas te realiseren was en toen kwam het bericht van de € 300.000.000,- bezuinigingen en de stemming tijdens de gesprekken daalde. De besprekingen werden een half jaar uitgesteld naar afgelopen november. Ik zette mij nog steeds ten volle in door nog meer mensen met verstand van onderwijs en hopelijk ook autisme te vragen bij deze bespreking aanwezig te zijn. Tijdens het gesprek kreeg ik het eigenaardige gevoel, zoals wel vaker de laatste tijd, dat het onderwijs helemaal niet over de kinderen gaat in het onderwijs. Want tijdens het gesprek hebben wij - al die mensen die denken dat ze ergens verstand van hebben – vooral gesproken over het tekort aan geld, de bezuinigingen, de mogelijke aantallen leraren die ontslagen gaan worden in de toekomst. Natuurlijk ben ik niet een ongevoelig mens en vind ik dit ook een naar vooruitzicht. Maar als een bespreking over passend onderwijs voor leerlingen met ASS alleen maar over leraren en over bezuinigingen gaat, word ik link. Zeker als er nog een opmerking aan toegevoegd wordt: ‘Om zoveel kinderen gaat het uiteindelijk niet.’ 

Is het aantal kinderen belangrijker dan de juiste onderwijszorg voor deze leerlingen? Is dat niet juist waar het bij ‘passend onderwijs’ over zou moeten gaan? Kwamen wij dan niet bijeen om te praten over zorgprofielen en de inhoud van een zorgprofiel voor leerlingen met ASS?  En nog veel meer vragen kwamen er in mij op, deze blijven voorlopig onbeantwoord. Het onderwijs heeft domweg de antwoorden niet, denk ik, en ik vraag mij af wat de antwoorden in de toekomst zullen zijn.

Thuis nabij onderwijs, elke kind een individueel leerling-profiel, de extra zorg voor de leerling die dat op bijzondere momenten nodig heeft, geen kinderen meer die buiten de boot vallen, samen met de miljoenen bezuinigingen, geen stem meer in te brengen als ouder dan alleen via de m.r. van de school, grotere klassen, minder leraren en veel minder plaatsen in het speciaal onderwijs?  Ziet u het al gebeuren dat deze plannen ervoor gaan zorgen dat er werkelijk ‘passend onderwijs’ gaat komen? 

In ieder geval blijf ik aan de bel trekken bij het onderwijs en blijf ik mij onverminderd inzetten voor onze kinderen met de vele talenten die ze hebben. En dat is waar het volgens mij over zou moeten gaan binnen het onderwijs: het talent van ieder kind ontdekken en versterken.
Wanneer je een staatslot koopt, heb je meer kans om te winnen, dan dat met deze plannen het onderwijs ooit ‘passend’ zal zijn. 

Wordt vervolgd…